Wesoły Cmentarz i Zamek Poenari

27 listopada 2009

57Zamek Poenari to jeszcze jeden z przykładów architektury obronnej znajdującej się na terenie Rumunii. Szukać go należy w okręgu o nazwie Ardżesz – a mówiąc dokładniej, w dolinie rzeki noszącej taką samą nazwę. Jest to w dość bliskim sąsiedztwie Gór Fogarskich. Dokładna data powstania tego obiektu nie jest znana, nie mniej jednak wiadomo, iż miało to miejsce na początku stulecia trzynastego. Dokonali tego pierwsi władcy Wołoszczyzny. W przeciągu kolejnych stuleci zamek miał bardzo wielu różnych rezydentów. W końcu jednak opustoszał i zaczął powoli stawać się ruiną. W wieku piętnastym los obiektu odmienił się po tym, jak jego zalety dostrzeżone zostały przez Vlada Palownika. Była to jedna z jego najważniejszych fortec. Ponieważ to właśnie Palownik był pierwowzorem owianego już legendami hrabiego Draculi, stąd też w dzisiejszych czasach obiekt ten cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem ze strony turystów. W latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku zamek uległ częściowemu zniszczeniu.

Wesoły Cmentarz to dość nietypowa nazwa miejsca, które w rzeczy samej jest cmentarzem. Znajduje się on w miejscowości o nazwie Sapanta. Od kilkunastu lat figuruje on na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Nekropolia ta znajduje się przy cerkwi. Jak na cmentarz przystało, jest bardzo nietypowym miejscem. Wszystko za sprawą znajdujących się tutaj nagrobków. Są one wykonane z drewna i ozdobione bardzo pięknymi, barwnymi malowidłami. Malowidła te pokazują zmarłych wykonujących różne codzienne czynności. Każda taka scenka jest opatrzona dowcipnym i zabawnym komentarzem. Aktualny wygląd cmentarz ten zaczął przyjmować mniej więcej w połowie lat trzydziestych minionego stulecia. Właśnie wtedy jeden z lokalnych artystów stworzył tutaj pierwsze epitafium nie pozbawione humoru – pomysł się przyjął i tak się zaczęło. Na Wesołym Cmentarzu znajduje się przeszło osiemset nagrobków. Warto o tym miejscu wiedzieć i to, że stanowi unikat na europejską skalę – nigdzie indziej w Europie takiego miejsca nie ma.

» Kategorie: Rumunia | » Tagi: , , , , , , , ,

Rumuńskie pałace

25 listopada 2009

27Pałac Parlamentu znajdujący się w Bukareszcie to jeden z najbardziej znanych i rozpoznawalnych przykładów rumuńskiej architektury. Kiedyś określano go również mianem Pałacu Ludowego. Słynie on między innymi z tego, że zaliczany jest do grona największych na całym świecie budynków. Jego całkowita wysokość wynosi aż osiemdziesiąt sześć metrów. Składa się nań łącznie dwadzieścia kondygnacji, przy czym osiem spośród nich znajduje się pod ziemią. Cztery nadziemne kondygnacje nie są zagospodarowane. Obiekt ten powstał w latach osiemdziesiątych minionego stulecia. Łączny koszt tego przedsięwzięcia oszacowany został przez specjalistów na mniej więcej trzy miliardy euro – suma to zatem zawrotna. Całość zajmuje powierzchnię wynoszącą sześćdziesiąt pięć tysięcy metrów kwadratowych. W środku znajduje się niespełna tysiąc sto rozmaitych pomieszczeń. W niemalże połowie spośród nich zlokalizowane są rządowe biura – budynek stanowi bowiem własność rządową. Obiektowi został nadany styl neoklasycystyczny.

Pałac Królewski, jaki znajduje się w Bukareszcie jest jednym z najbardziej znanych obiektów architektonicznych w rumuńskiej stolicy. Szukać go należy na Placu Rewolucji, który dawniej określany był mianem Placu Pałacowego. Nie jest to pierwszy budynek, jaki został w tym miejscu wzniesiony. Pierwszy powstał w pierwszej ćwierci dziewiętnastego stulecia, nie mniej jednak dotknięty został bardzo poważnym pożarem – pożar był poważny do tego stopnia, że zdołały przetrwać go tylko i wyłącznie wykonane z marmuru schody. Prace nad kolejnym obiektem – takim, jaki znany jest obecnie – przeprowadzone zostały w latach trzydziestych minionego stulecia. Podczas drugiej wojny światowej, kiedy to na rok przed jej zakończeniem Rumunia przeszła na aliancką stronę, Pałac Królewski został zbombardowany. Nie na tyle jednakże, ażeby go zburzyć. Już dwa lata po zakończeniu działań wojennych zostało tu udostępnione dla zwiedzających muzeum. Przed kilkunastoma laty budynek ten doczekał się przeprowadzenia remontu.

» Kategorie: Rumunia | » Tagi: , , , , , , , ,

Tunele w Szwajcarii

23 listopada 2009

48Tunel Świętego Gotarda jest jednym z drogowych tuneli, jakie znajdują się na terenie Szwajcarii. Łączy on ze sobą dwie miejscowości, a mianowicie Airolo oraz Goschenen. Jego budowa ruszyła wraz z początkiem lat siedemdziesiątych minionego stulecia i zajęła łącznie dziesięć lat. Na długość liczy on sobie niemalże siedemnaście kilometrów – warto przy tej okazji nadmienić, iż w momencie, kiedy był przekazywany do użytku, był najdłuższym na całym świecie tego rodzaju obiektem. Ów rekord został mu odebrany przed kilkoma laty, kiedy w Norwegii otwarto tunel liczący nieco ponad dwadzieścia cztery i pół kilometra. W przeciągu szesnastu lat od momentu przekazania do użytku miejsce w tym tunelu miało niemalże osiemset dziewięćdziesiąt wypadków – śmierć poniosło w nich trzydzieści jeden osób. Jeżeli ktoś pragnie przejechać przez masyw Świętego Gotarda, nie musi oczywiście korzystać z tego tunelu – jest także inna możliwość pokonania tej drogi. Ponadto budowany jest tam obecnie także i inny tunel.

Tunel o nazwie Gotthard Base jest przedsięwzięciem, które obecnie jest jeszcze w trakcie realizacji. Jest to tunel kolejowy, a powstaje on w Alpach Szwajcarskich. Decyzję o tym, że takie przedsięwzięcie powinno być tutaj zrealizowane, podjęła lokalna społeczność – kilkanaście lat temu zostało w tej sprawie przeprowadzone referendum. Frekwencja w nim była całkiem niezła, bo prawie czterdziestoprocentowa (w porównaniu z tym, jak to wygląda w Polsce można powiedzieć, że była bardzo duża). Przewiduje się, że obiekt zostanie oddany do użytku w dwa tysiące jedenastym roku. Wstępnie koszt tego przedsięwzięcia oszacowany został na osiem miliardów franków szwajcarskich. Przyczyn podjęcia decyzji o wybudowaniu tego tunelu wymienić można w tym miejscu kilka. Chodziło przede wszystkim o to, aby połączenia pomiędzy większymi ośrodkami miejskimi w Szwajcarii były lepsze. Poza tym w tych okolicach tranzytowy ruch coraz bardziej przybiera na sile, w związku z czym zaszła w końcu potrzeba rozładowania go.

» Kategorie: Szwajcaria | » Tagi: , , , , , , , ,

Most nad Sundem oraz Dworzec Centralny w Sztokholmie

20 listopada 2009

59Most nad Sundem to jeden z tego rodzaju obiektów budowlanych, jakie znajdują się zarówno w Szwecji, jak i w Danii. Łączy on duńska stolicę Kopenhagę ze szwedzkim miastem Malmo. Sam most to tylko jeden z elementów tego połączenia. Na długość liczy on sobie siedem tysięcy osiemset czterdzieści pięć metrów. Charakteryzuje się on między innymi tym, że spośród wszystkich europejskich mostów jest najdłuższy. Ponadto cieszy się również statusem najdłuższego na całym świecie mostu, który łączy ze sobą dwa kraje. Na resztę tego połączenia składają się sztuczna wyspa (jej długość wynosi nieco ponad cztery tysiące metrów) oraz tunel (ten z kolei ma długość wynoszącą niewiele ponad trzy i pół tysiąca metrów). Most nad Sundem do użytku przekazano przed dziewięcioma laty. Z przejazd nim obowiązują opłaty. Budowa tego obiektu trwała łącznie pięć lat. Pierwotnie zakładano, iż eksploatacja tego obiektu będzie mniejsza aniżeli jest obecnie, jednakże liczba korzystających z niego osób systematycznie rosła.

Sztokholmski Dworzec Centralny jest nie tylko głównym tego rodzaju obiektem w mieście, ponadto jest to także największy w całym kraju dworzec. Stacji tej szukać należy w samym centrum szwedzkiej stolicy. Powstała ona w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia. Prace nad nią ruszyły w latach sześćdziesiątych tegoż wieku, natomiast ukończone zostały po czterech latach. Stosowny projekt sporządził architekt nazwiskiem Adolf Edelsvard. Przez pięćdziesiąt cztery lata znajdujące się tutaj tory biegły bezpośrednio do dworcowego budynku. Po tym czasie rozpoczęła się tutaj renowacja, która trwała łącznie dwa lata. Właśnie w tamtym czasie zmieniono również lokalizację torów – zostały one przesunięte bardziej w zachodnim kierunku. Wtedy także stary budynek został zamieniony w poczekalnię dla podróżnych. W dzisiejszych czasach w pawilonie północnym dworcowego budynku znajduje się posiadające znakomite warunki centrum konferencyjne. Liczba tutejszych peronów wynosi sześć, a peronowych krawędzi jedenaście.

» Kategorie: Szwecja | » Tagi: , , , , , , , ,

Ratusz w Kownie i Pałac Prezydencki w Wilnie

16 listopada 2009

13Jednym z najbardziej znanych na Litwie budynków jest znajdujący się w Kownie ratusz. Sami mieszkańcy miasta mają zwyczaj określać ten obiekt mianem „białego łabędzia” – wszystko dlatego, że prezentuje się on bardzo ładnie i elegancko, natomiast jego zewnętrzne ściany pomalowane są na biały kolor. Na wysokość ratusz ten liczy sobie łącznie pięćdziesiąt trzy metry. Jest to wiekowy budynek – powstał on bowiem w latach czterdziestych szesnastego stulecia. W wersji pierwotnej był niski, nieotynkowany, nie było tutaj również wieży. Dopiero w latach siedemdziesiątych osiemnastego wieku doczekał się gruntownej przebudowy. W wyniku prac, które wówczas trwały dziewięć lat, zyskał eklektyczny charakter. Jego dzieje są bardzo interesujące. Przez jakiś nawet czas mieściła się tutaj prawosławna cerkiew, a później zorganizowano tutaj główną siedzibę dowództwa wojsk artyleryjskich. Mieścił się tutaj nawet i teatr. W chwili obecnej w ratuszu swoją siedzibę ma muzeum prezentujące ekspozycje z zakresu ceramiki.

Znajdujący się w Wilnie Pałac Prezydencki to jeden z bardziej znanych przykładów litewskiej architektury. Szukać go należy na starówce. Jego historia rozpoczęła się jeszcze w czternastym stuleciu. W wersji pierwotnej był to niezbyt szczególny, murowany obiekt, który został wybudowany w tym miejscu za sprawą wileńskich arcybiskupów. Przez kolejne stulecia był on systematycznie rozbudowywany – aż ostatecznie przybrał taki kształt, jaki znany jest obecnie. W przeciągu osiemnastego stulecia pałac nawiedziły dwa bardzo poważne pożary. Wskutek tego zaszła konieczność gruntownej dość przebudowy. Stosowny projekt sporządził wówczas architekt nazwiskiem Wawrzyniec Gucewicz. Właśnie wtedy pałacowi nadano klasycystyczny styl. W swoich dziejach obiekt ten miał bardzo wielu gospodarzy. Po zakończeniu drugiej wojny światowej przez dość długi czas miał tu siedzibę Pałac Pracowników Kultury. Od kilkunastu lat zaś znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta Litwy – stąd też obecna nazwa tego obiektu.

» Kategorie: Litwa | » Tagi: , , , , , , , ,

Następna strona »

  • Kategorie

  • Wstęp

    W każdym zakątku świata spotkamy innego rodzaju budowle, inny styl, wedle którego tworzone są projekty poszczególnych budynków. Ale przede wszystkim obejrzymy przeróżne historyczne architektoniczne cuda, które stworzone zostały przez ludzi mieszkających w danym regonie kilkadziesiąt czy kilkaset lat temu. To sprawia, iż z historią obcujemy bezpośrednio, nie musimy przeglądać przewodników, czytać historii danego kraju. Albowiem wyraża się ona w murach, budynkach z historią. Namawiamy do tego typu postrzegania architektury, w końcu to o wiele przyjemniejsze niżeli studiowanie historii regionu czy kraju w książkach i encyklopediach.

  • Wpisy